ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ / ΕΚΚΛΗΣΙΑ/ΞΩΚΛΗΣΙΑ / ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΧΡΥΣΟΛΟΦΙΤΙΣΣΑΣ
Print this page

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΧΡΥΣΟΛΟΦΙΤΙΣΣΑΣ

Σε ένα λοφίσκο δυτικά της Λόφου, ορθώνεται η κύρια εκκλησία του χωριού που είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Η εκκλησία αναγέρθηκε τον 19ο αιώνα. Συγκεκριμένα, από το 1854 έως και το 1872, οικοδομήθηκε το κεντρικό κτήριο της εκκλησίας. Πρόκειται για μια μονόκλιτη εκκλησία η οποία φέρει στοιχεία γοτθικής τέχνης και κύρια στη στέγη της. Το δάπεδο της είναι καλυμμένο με μικρά τετράγωνα μωσαϊκά μάρμαρα που έχουν διαστάσεις: 20 ×20 εκατοστά. Η εκκλησία έχει μήκος 30 μέτρα και 50 εκατοστά και πλάτος 13 μέτρα και 30 εκατοστά.

Το εσωτερικό του ναού κοσμούν εξαίσιες τοιχογραφίες, το επιβλητικό τέμπλο, ο δεσποτικός θρόνος, ο άμβωνας και το ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι. Οι τοιχογραφίες φιλοτεχνήθηκαν από τον Όθωνα Γιαβόπουλο (παππούς του πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργου Βασιλείου), ενώ το τέμπλο και ο δεσποτικός θρόνος από τον Ευτύχιο Λεπτουργού. Αξίζει να αναφερθεί πως η τοιχογράφηση του ναού έγινε εξ’ ολοκλήρου από τον Όθωνα Γιαβόπουλο και διήρκησε από το 1910 έως και το 1919.

Επίσης, το εσωτερικό της εκκλησίας κοσμείται με ένα μοναδικής ομορφιάς γυναικωνίτη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Αποδήμων*, η ιδιαιτερότητα του γυναικωνίτη έγκειται στο ότι οι γυναίκες εισέρχονται στο γυναικωνίτη χωρίς να έρχονται σε επαφή με τους υπόλοιπους πιστούς. Συγκεκριμένα, εισέρχονται στο γυναικωνίτη από δυο μικρές πόρτες που οδηγούν σε σκαλιά που βρίσκονται στο μέσο των τοίχων.

Στην εκκλησία υπάρχουν παλιές εικόνες της Παναγίας, μία του 11ου αιώνα που βρίσκεται στο ιερό και μία που σύμφωνα με τον Γκάνις είναι του 16ου αιώνα. Για την τελευταία, όπως διασώζεται από τους απόδημους της Κοινότητας, υπάρχει η παράδοση πως κάποιος αδέξιος ζωγράφος προσπάθησε να ζωγραφίσει ξανά την εικόνα της Παναγίας και τιμωρήθηκε αυστηρά από την Παναγία.

Εξωτερικά η εκκλησία κοσμείται με δυο καμπαναριά, φτιαγμένα από πέτρα, τα οποία ολοκληρώθηκαν αρχές του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα το 1910. Το πρώτο καμπαναριό είναι επιβλητικότερο από το δεύτερο. Ειδικότερα, το πρώτο καμπαναριό είναι τριστάσιο με μια βαρύγδουπη, μεγάλη καμπάνα που τα παλιά χρόνια στις μεγάλες γιορτές και τις Κυριακές ακουγόταν στα γειτονικά χωριά, όπως τη Λάνια, τις Κυβίδες και το Κοιλάνι. Σήμερα, η καμπάνα δεν είναι τόσο ηχηρή, μια και λειτουργεί με ηλεκτρισμό και η ένταση του ήχου της έχει μειωθεί. Παλαιότερα, το καμπαναριό αυτό είχε πλούσιο διάκοσμο, τέσσερις άγγελοι και οχτώ περίτεχνα λιοντάρια, από τα οποία τα τέσσερα μεταφέρθηκαν στην είσοδο της εκκλησίας και τα δυο στη βρύση του προαύλιου της χώρου. Η μετακίνηση αυτή έγινε για να επιλυθεί πρόβλημα που προκαλούσαν στο καμπαναριό. Το άλλο κωδωνοστάσιο έχει μικρή και είναι μονοστάσιο. Στο παρελθόν, η καμπάνα αποτελούσε το σχολικό κουδούνι, αφού με τον ήχο της καλούσε τα παιδιά στα πρωινά και απογευματινά μαθήματα.

Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα στοιχεία που αφορούν στην ανέγερση της εκκλησίας. Σύμφωνα με την παράδοση η εκκλησία κτίστηκε στο σημείο όπου κάποιοι βοσκοί βρήκαν το εικόνισμα της Παναγίας. Ειδικότερα, οι βοσκοί αυτοί κατοικούσαν στο Φοίνικα, σε μια περιοχή νότια της Λόφου και οδηγούσαν τα κοπάδια τους στη σημερινή θέση του χωριού. Πολλά βράδια, οι βοσκοί έβλεπαν από το καταφύγιο τους -που ήταν μια σπηλιά με το όνομα «Σπήλιος του Χατζηρούσσου»- ένα φως. Όταν αποφάσισαν να πάνε στο σημείο όπου εμφανιζόταν το φως, έψαξαν στην πυκνή βλάστηση και βρήκαν την εικόνα της Παναγίας, την οποία μετέφεραν στη σπηλιά τους. Η εικόνα, όμως, την επόμενη μέρα είχε εξαφανιστεί. Είχε μεταφερθεί εκεί όπου τη βρήκαν. Τότε, οι βοσκοί αποφάσισαν να καθαρίσουν την περιοχή όπου βρήκαν την εικόνα και να κατασκευάσουν ένα μικρό σπιτάκι. Εκεί τοποθέτησαν ένα εικόνισμα της Παναγίας και ένα καντήλι. Αργότερα, στο σημείο όπου έκτισαν το σπιτάκι ανεγέρθη η εκκλησία στα μέσα του 19ου αιώνα.

Είναι αξιοσημείωτο πως για την ανέγερση της εκκλησίας εργάστηκαν αφιλοκερδώς όλοι οι Λοφίτες. Οι μόνοι δηλαδή που πληρώνονταν ήταν οι τεχνίτες από άλλα μέρη. Ο κάθε χωριανός αναλάμβανε και μια εργασία, λόγου χάρη άλλος μετέφερε νερό, άλλος πέτρες, άλλος ασβέστη. Επικεφαλής όλων των εργασιών ήταν ο ιερέας του χωριού. Ο ΣΑΛ μάλιστα διασώζει την ακόλουθη μαρτυρία: « όταν ήρθε η σειρά κάποιου Λοφίτη προύχοντα να μεταφέρει και να πληρώσει νερό για το κτίσιμο της εκκλησίας, αυτός προτίμησε το κρασί, αφού το είχε άφθονο και η τιμή του ήταν πολύ χαμηλή».

Πηγές:

Κοινοτικό Συμβούλιο Λόφου

Ιστοσελίδα Συνδέσμου Αποδήμων Λόφου: http://www.salofou.org/

 

Χάρτες
Πολυμέσα
Εκδηλώσεις
 

 Νοέμβριος 2017 
ΔΤΤΠΠΣΚ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

 

Designed & Developed by NETinfo Plc